Pogrzeb i CMENTARZ


W A Ż N E  ! ! !

(od 01.02.2020 r.)

I N F O R M U J E M Y  !
W obecnej sytuacji epidemiologicznej: miejsca na naszym cmentarzu Parafialnym dla pochówku zmarłych (w wyniku epidemii), będą wyznaczane w pierwszej kolejności w miejscach, do których pomimo umieszczonych informacji w październiku 2019 roku, to i tak do końca stycznia 2020 roku nikt nie rościł sobie do tego miejsca prawa – zgodnie z obowiązującym regulaminem cmentarza. Osoby, które nie figurowały jako opiekunowie w ewidencji danego grobu, a dokonały wpłat na konto Parafii otrzymały zwrot na swoje konto z prośbą o osobiste wyjaśnienie prawa do danego miejsca pochówku.
Prosimy też, by osoby, które do końca 2019 r. osobiście wyjaśniły w kancelarii parafialnej prawo do konkretnego grobu swoich bliskich zmarłych – regulamin cmentarza – przez wpłatę dokonaną na konto parafii potwierdzały dalszą rezerwację danego miejsca pochówku.
W tytule wpłaty wpisujemy: np. 2020r, (dany rok rezerwacji;  imię i nazwisko oraz datę śmierci ostatniej pochowanej w danym miejscu osoby (te dane znajdują się na otrzymanym w 2019 r. wydruku historii grobu). Roczna kwota na 2020 jest taka sama jak za poprzedni rok.
U W A G A :
Zaległości nieuregulowane w kancelarii parafialnej
do 01.02.2020 r., a przekazywane inną drogą niż kancelaria
parafialna (przelew, „koszyk”, poczta itp.)
za dane miejsce pochówku są po 01.02.2020 r.
przeznaczane zostaną na prace konserwatorskie realizowane
w naszej świątyni (nie dotyczy osób, które przed 01.02.2020 r.
osobiście zadeklarowały regulowanie należności
np. przelewem bankowym.
Pozostałe regulacje w regulaminie cmentarza.

INSTRUKCJA W SPRAWIE POGRZEBU – Z NAUCZANIA KOŚCIOŁA.

W liturgii pogrzebowej Kościół modli się i składa eucharystyczną ofiarę za tych, którzy z Chrystusem przeszli przez śmierć do życia, a potrzebują oczyszczenia duszy, by mogli być przyjęci do społeczności świętych w niebie. W ten sposób Kościół wyprasza pomoc zmarłym i okazuje szacunek dla ich ciała, a żyjącym niesie pociechę płynącą z nadziei na życie wieczne. Wierni zmarli powinni być pochowani zgodnie z przepisami prawa (kan. 1176 – „Niech pamiętają wszyscy, a zwłaszcza kapłani, gdy w obrzędach pogrzebowych polecają zmarłych Bogu, że ich obowiązkiem jest umocnić nadzieję uczestników pogrzebu i ożywić wiarę w tajemnicę paschalną oraz w zmartwychwstanie umarłych i to w taki sposób, aby okazując macierzyńską miłość Kościoła i niosąc pociechę płynącą z wiary, podnieść na duchu wierzących, a nie urazić pogrążonych w żałobie. W przygotowaniu i urządzeniu obrzędów pogrzebowych niech kapłani z wielką delikatnością potraktują osobę każdego zmarłego i okoliczności jego śmierci oraz żałobę rodziny i potrzeby chrześcijańskiego życia. Niech również mają szczególny wzgląd na tych, którzy uczestniczą w pogrzebie i słuchają Ewangelii, czy to będą akatolicy, czy katolicy bardzo rzadko lub nigdy nie uczestniczący we Mszy św., albo nawet tacy, o których sądzi się, że utracili wiarę. Dla wszystkich bowiem nabożeństwo pogrzebowe powinno być z reguły odprawione we własnym kościele parafialnym zmarłego (kan. 1177). Podstawą przynależności parafialnej jest przede wszystkim stałe lub tymczasowe zamieszkanie. Dla zmarłego, który nigdzie nie miał stałego lub tymczasowego zamieszkania, parafią właściwą do odprawienia pogrzebu jest parafia zgonu. Każdy jednak wierny, albo ci, do których należy troska o pogrzeb zmarłego mogą wybrać inny kościół na nabożeństwo pogrzebowe za zgodą zarządcy tego kościoła, i po zawiadomieniu własnego proboszcza (kan. 1177).

Pogrzeb samobójców – Kodeks Prawa Kanonicznego z roku 1983, w odróżnieniu od Kodeksu z roku 1917, wśród tych, którzy winni być pozbawieni pogrzebu kościelnego nie wymienia samobójców. Według powszechnego zdania psychiatrów ci, którzy odbierają sobie życie nie są w pełni odpowiedzialni za czyn samobójczy. Dlatego, jeżeli w ciągu życia  okazywali przywiązanie do wiary i Kościoła, nie odmawia się im pogrzebu kościelnego. Uczestnikom takiego pogrzebu należy wyjaśnić sytuację. Samobójcę, który przed zamachem na własne życie dawał zgorszenie, należy traktować jak jawnego grzesznika.

Kremacja zwłok – chociaż Kościół usilnie zaleca zachowanie zwyczaju grzebania ciał zmarłych to jednak nie zabrania kremacji, jeśli nie została wybrana z pobudek przeciwnych nauce chrześcijańskiej (kan. 1176). Obrzędy, które zwykle są w kaplicy lub przy grobie mogą w przypadku spalenia zwłok być odprawiane w budynku krematorium, a nawet w samej sali krematorium, jeśli nie ma innego odpowiedniego miejsca. Przez odpowiednie pouczenie należy zapobiec niebezpieczeństwu zgorszenia lub indyferentyzmu religijnego.

Ekshumacja – o zamierzonej ekshumacji powinien być powiadomiony zarząd cmentarza. Ekshumacja zwłok powinna się odbywać we wczesnych godzinach rannych w okresie od 16 października do 15 kwietnia. Należy też powiadomić właściwego inspektora sanitarnego. Może on zezwolić na dokonanie ekshumacji w innym niż w wyżej podany m terminie.

Wymagane dokumenty do pogrzebu chrześcijańskiego:

-akt zgonu wydany przez Urząd Stanu Cywilnego (USC),
– dokument – część przeznaczona dla administracji cmentarza (pochowania zmarłego/łej)  wydany przez USC,
– zaświadczenie o korzystaniu z sakramentów świętych i o ewentualnie przyjętym przed śmiercią sakramencie namaszczenia chorych (np. w szpitalu),
– jeśli pogrzeb ma odbyć się w innej parafii niż właściwa miejscu zamieszkania zmarłego, należy uzyskać lub przedstawić odpowiednie pozwolenie.

Kierownik cmentarza:
Leszek Kubień,
ul. Daszyńskiego 11, 43-450 Ustroń.
godz: pn-pt: 08:00-15:00, sb: 09:00-12:00.
tel.: +48-502-715-339

Najlepszym darem który możemy ofiarować zmarłemu/łej
jest pełne uczestnictwo we Mszy świętej pogrzebowej
z przyjęciem w intencji zmarłego/łej
Komunii świętej.